Bir şişenin dibiydin sen benim için
Gördüm mü şişenin dibini
Sen bityordun
Şişe bitiyordu
Sen yine bitiyordun
Velhasıl sen bitiyordun karşımda…

Geceler serhoş bir karanlığın kör noktası
Uçurum bakışlı esmer bir gölge yokluğun
Ve sensizliğin ölüm çıkmazında sokaklar
Şimdi kimliği belirsiz ceset gözlerim
Anıların beşiğinde kundaklanansa gözbebeğim…

Sensizlik
Yorulmuşluğun sahnesinde tek perdelik bir dram
Gece matinesinin biletsiz seyircisiyse hüzün
Tenha bir kuytuluğa sığınmış düşler
Ellerimse sabırsız…

Mahsulu hayal olan bir aşkın
Şeytan tohumları kök salmış
Yalvarışlar bahane
Noktası gecenin sonu
Son noktasıysa yoktur aşkın

Zor bir daha bahara güvenmek,
Zor artık içtenlikle gülümsemek,
Güzel düşler görmek..
Zor inan zor…

Zor bir daha heyecanlanmak,
Zor artık sana inanmak,
Güzel sözler haykırmak…
Zor gerçekten zor…

Zor zor kabul ettim artık
Yüreğim parça parça,
Dağılmış her bir yana!
Zor keşkelere dur demek…

Zor demek de ne zormuş meğer!
Yürüdüğün yollarda yürümek,
Bir daha bir daha düşlemek..
Zor çok zor artık geri dönmek!

varlığının artıkları ile
doyururken yokluğunu
her gece gün ışır
penceremde
ve bir kırlangıç
inadına inadına sarılır sevdiğine
karşı evin
kiremitlerinde

gözlerim deniz
saçlarım rüzgar
ve
nefesim
sen kokana kadar
İnadına inadına
ben de burdayım işte
varsın tüketsin
beni bu şehir
umurumda mı sanki
sensizliğe değil belki
ama
nasılsa kendime
çeyrek var…

Biliyorum seni kırdım. Parçaladım yüreğini
Veda bile etmedim. Kaçtım gömdüm sevgimi
Biliyorum şimdi beni çok özlüyorsun. Bekliyorsun
Ama dönecek yüzüm olsa, dönmez miyim sanıyorsun?

Sensiz hayallerdeyim su an, resminle avunuyorum
Yok yere virane ettiğim bu şehri düşünüyorum
Sende yalnız kaldın bu karanlıkta. Sen de üzülüyorsun
Ama gelecek yüzüm olsa, gelmez miyim sanıyorsun?

Yakılacak adamım ben, bunca yaptığımdan sonra
Asılacak adamım! Yürek dayanmaz bu son vurguna
Elimde değildi, tutamadım kendimi sende biliyorsun
Ama diyecek sözüm olsa, demez miyim sanıyorsun?

Utanıyorum yaptığım haksızlıklardan, ettiğim laflardan
Yüzümü saklar oldum beraber eskittiğimiz yollardan
Aslında bu kaçış senden değil, senden sakladıklarımdan
Anlatacak gücüm olsa, söylemez miyim sanıyorsun

Ayrılmamız muhakkaktı, sonunda olacaktı
Bu can alıcı meret, sana da vuracaktı.
Ya kendime zarar verecektim, ya sevdiklerime! Biliyorsun
Direnecek gücüm olsa,
Ayağa kalkacak halim olsa, sana gelmez miyim sanıyorsun?

Sonunda Kalmadı Aşkından Eser
İçimde Sevgini Zar Zor Uyuttum
Geriye Dönüşüm Olmazsa Eğer
Hiç Kusura Bakma Senden Soğudum

Bilirsin Ne Narin İncedir Kalbim
Bilirsin Sık Eler Çok Sık Dokurum
Selamı Sabahı Kesersem Eğer
Hiç Kusura Bakma Senden Soğudum

Sayende Ermedi Gönül Murada
Bildiğin Her Ne Dert Varsa Okudum
Yüreğime Ziyan Zarar Aklıma
Hiç Kusura Bakma Senden Soğudum

Size diyeceğim ki başkası yoktur
kadınlar var gözü pek
onu anlamak kadar zor
söylemek hür şarkılar içten söylemlerine
bakışında asılmak ilmikli gözlerine
kadınlar var apaçık
bakınır etrafına
söyler dilinde ruhunun açılır kapıları

size diyeceğim ki
kadınlar ne de güzel
yaratılmış evrene
sunulan birer çocuk
sev ve say dudağında dirilsin arzuların
soyu tükensin gitsin en ince sızıların
yaşat ruhunda kadın kokusunu ipince
göreceksin ruhundan bir kadeh aşk içince
yaşamak ne de güzel deyip sunulacaksın
nefes almak kadar hür
dudakta yanacaksın

size diyeceğim ki başkası yoktur
kadınlar şekerlerdir
tatlı evren yüzleri
geldiler gökten nurlu
onlar kadar değerli onlar kadar onurlu
kadınları anlamak bir erkekte gururlu
tabloların kırılıp yere düştüğü yerdir
aşkın girdaplarında kadınlar bir neferdir
kadına sevgi duymak en erdemli seferdir
savaşlar gölgeleri bırakıp bir kenara
sultanların tahtında kadına eğilmektir
bir yaşam abidesi sunulmuş dualara
söylenir tanrıların dilinde şarkılarla
kadehler çarpışırken kadınlar bir şereftir
kadehte bir şerefe kadehlere taraftır

size diyeceğim ki
bu ömür biter elbet
fakat kadınlar bilir
aşk sonsuz düşte tüter
bir aşk bacası gibi açılıp gök delenden
ruhuna üflenirler geride kalanlardan
bir asi yüz gibidir aşkın esin kurları
kadınlar yeşerirler sararak akılları
yaratan ezel-öte soyarak en gerçeği
yaratacaktı elbet düş sunar kadınları
sevecekti evreni severek kadınları

size diyeceğim ki başkası yoktur
son sözler hep kutsaldır
son sözüm kutsallığa
en yüce armağandır
armağana şerefle sunulan kadehlerin
içlerinden içilen daima kadınlardır
güne akan adımlar efsunlu gecelerin
bize eşgal sunduğu
ince halli ve narin kibar ve alımlılar
o eşsiz ölümlüler
daima kadınlardır

Size diyeceğim ki başkası yoktur.

dokunuşunda soğukluk hissettim,
ilk kez sana sarılırken üşüdüm.
gözlerinde arada bir kaçışlar vardı
sözlerinde ise masum sandığın yalanlar.

bakışın ,gülüşün, dokunuşların sahteydi
ve sen sen değildin sanki
sözlerinde, gözlerinde güven yoktu eskisi gibi
hissettiğim an soğukluğunu
– kırdın ,sarstın sana olan güvenimi